بخش اول: مقررات ایمنی دستگاه ها و ابزارآلات
ماده30ـ آلیه قسمت ها و محورهای انتقال دهنده نیرو، مانند تسمه، فلکه (پولی)، چرخ دنده، چرخ¬ لنگر، چرخ ¬فلکه، زنجیر، چهارشاخ¬ گاردان، غلتک و نیز سایر قسمتهای خطرناک دستگاه¬ها، باید طبق آیین¬نامه حفاظت در مقابل خطرات وسایل انتقال نیرو و سایر آیین نامه های مرتبط (مصوب شورای عالی حفاظت فنی)، حفاظ¬گذاری و ایمن سازی گردند.
ماده31ـ حصارها و بدنه فلزی تجهیزات الکتریکی و تابلوهای برق، آلیه اجزای فلزی سیم آشی و نیز سپر(شیلد) حفاظ های فلزی آابل ها و تاسیسات فلزی باید مطابق آیین نامه ایمنی سیستم اتصال به زمین
(ارتینگ) آه مصوب شورای عالی حفاظت فنی می باشد، به اتصال زمین مؤثر و مناسب، مجهز گردند.
ماده32ـ ماشین ها و دستگاه های الکتریکی باید قبل از شروع به کار توسط افراد ماهر بازدید شود.
ماده33ـ تعمیر و نگهداری، روغن آاری، تمیز آردن، تعویض قطعات دستگاهها و ماشین ها باید توسط افراد آموزش دیده و با اطمینان از قطع جریان برق انجام پذیرد.
بخش دوم: وسایل حفاظت فردی
ماده34ـ آلیه آارگران دامپروری باید متناسب با نوع کار به لباس آار و سایر وسایل حفاظت فردی مناسب تجهیز گردند.
ماده35 - آارفرما مکلف است به کارگرانی که در معرض تماس با گرد و غبار، مواد فعال بیولوژیکی و موادشیمیایی هستند عینک، ماسک تنفسی مناسب و لباس آار نفوذناپذیر در برابر مواد مذآور تحویل دهد.
ماده36 آارگران باید درهنگام آار در واحدهای دامپروری به ویژه اصطبل ¬ها و آار در اطراف گاوها و محوطهپرورش شترمرغ، بسته به نوع آار از چکمه، آفش های ایمنی پنجه فولادی و آفشهای آجدار استفاده آنند.
ماده37ـ آارگرانی که به طور مستمر در معرض تابش نور خورشید قرار دارند باید مجهز به کلاه آفتابی باشند.
ماده38ـ آارگران باید در هنگام آار با آود شیمیایی از دستکش لاستیکی و در آار با آفت آشها از دستکش لاتکس استفاده آنند.
ماده39ـ آارگرانی آه با مواد شیمیایی، حمل دستی طیور، دام بیمار، کمک به زایمان دام، تلقیح مصنوعی و نیز سوارکاری و نظایر آن مشغول آار هستند با توجه به نوع کار باید به دستکش حفاظتی مناسب تجهیز گردند.
ماده 40-در هنگام ضدعفونی به روش شعله افکنی جایگاههای دام، کارگران باید به وسایل حفاظت فردی مناسب مانند ماسک تنفسی، دستکش، عینک و لباس کار تجهیز گردند.
ماده 41- حمل و نقل دام زنده باید با وسایل نقلیه ویژه حمل مخصوص دام آه مجهز به جایگاه¬های مخصوص می باشد، انجام گیرد.
ماده42ـ فضای درونی وسایل حمل دام باید دارای شرایط مناسبی از نظر روشنایی و تهویه برای جابجایی دام ها باشد.
ماده43ـ آف تریلرهای حمل دام نباید صاف و لغزنده بوده و فضای درونی وسایل حمل دام به ویژه تریلر حمل اسب، گاو و گوسفند و بز بخش بندی شده و دیوارها و میله های سینه¬ای آن مجهز به بالشتک باشد.
ماده44ـ تریلر مخصوص حمل دام باید مجهز به یک در (راه خروجی) از جلوی تریلر باشد تا فرد راهنما یا مراقب، از آن در، تریلر را ترک یا وارد آابین راننده شود.
ماده45ـ تریلرهای وسایل حمل دام باید مجهز به رمپ بارگیری باشند.
ماده46ـ سکوها و محل¬های تخلیه و بارگیری دام و طیور در شب باید از نور کافی برخوردار باشد.
ماده47- سکوی بارگیری باید بدون فاصله و همسطح طبقات درون وسایل حمل دام باشد.
ماده48- برای انتقال دام ها از جایگاه و بارگیری آنها درون آامیون¬های دو طبقه و یا آار روی دام، راهروی هدایت دام¬ها باید دارای دیواره های محکم و قابل شستشو، قوسی شکل، بلندتر از قد دام بوده و آف آن شیب دار باشد. در آنار راهروی هدایت و انتقال، باید راهروی پیاده¬روی مستقل، جهت هدایت دام، عبور یا فعالیتهای لازم به صورت بی خطر برای آارگران تعبیه گردد. اگر راهروی پیاده¬رو بیشتر از 45 سانتی¬متر بالاتر از زمین باشد، باید به نردة حفاظتی تجهیز گردد تا از خطر سقوط آارگران جلوگیری شود.
ماده49ـ حمل و نقل، بارگیری و تخلیه دام از خودروی حمل آنها به واحد دامپروری و آشتارگاه باید به شکلی انجام پذیرد آه نیاز به حضور و هدایت مستقیم دام¬ توسط آارگران نباشد.
ماده 50ـ سوار و پیاده آردن دام های بزرگ از قبیل اسب و شترمرغ از تریلر توسط یک نفر به تنهایی ممنوع است.
ماده51-کلیه مکان هایی که برای دسترسی کارگران به دام تعبیه می شود باید از استحکام لازم و ایمنی کافی برخوردار باشد.
ماده52-هنگام استفاده از راهروی مهار ثابت و دایمی سوارآردن، جلوی این مهار باید باز بوده و به جایسطح ناصاف، دارای پلکان بوده و دیوارهای آن یکپارچه باشد.
ماده53-برای مهار تعداد زیادی از گوسفندان در زمان آوتاه به منظور آارهایی مانند سم چینی، توزین،شیرگیری و جداسازی بره میش¬ها از بره قوچ ها و نظایر آن باید از راهروهای مهار جداسازی استفاده گردد.
تیرها، دیواره ها و میله های اطراف راهروی مهار جداسازی باید از استحکام آافی برخوردار باشند.
ماده54 ـ در شرایطی آه امکان دسترسی به جایگاه ها یا آغل های ثابت برای گوسفندان وجود ندارد، آارفرما مکلف است، حصارهای موقتی مانند: دیوارهای سیمی سبک و قابل حمل، دیوارهای چوبی یا پنل های تاشو (آآاردئونی)، حصارهای برف¬گیر یا سیم های (توری های فلزی) بافته شده مهیا نماید به شرطی آه:
الف ـ در آن از تیرهای آهنی آه نگهدارنده این حصارها می باشند، استفاده گردد.
ب ـ دروازه یا موانعی آه قابل تغییر به اندازه های بزرگترند به عنوان درهای این حصارها بهره برد.
پ ـ بلندی دیوار و موانع این حصارها دست آم 90 تا 610 سانتی متر باشد.
ماده55 ـ استفاده از سیم¬های خاردار به عنوان حصار برای آنترل دام¬ ممنوع است.
ماده56 ـ نگهداری، هدایت و آار آردن روی دام باید طوری باشد آه از وارد آردن تنش، ایجاد تحریک، رم آردن دام و در نهایت ایجاد خطر و آسیب به آارگران جلوگیری شود.
ماده 57 -استفاده نابجا از هرگونه ابزار، دستگاه یا حرآات، آه منجر به ترسیدن یا رمیدن حیوانات می گردد، ممنوع است.
ماده58- استفاده از وسایل مهارکننده متناسب با نوع عملیات و نوع دام مانند راهرو مهار، بالابرهای دستی، میزهای کج شونده، جایگاه های مهار کج شونده، یک ورشونده و پشت و رو شونده، سکوی شیردوشی، سکوی پیرایش، سکوی یـوغ گردن، جعبه کیفی نگهداری حیوانات کوچک، دماغ گیر (حلقه بینی)، لواشه، پوزه بند و مانند آنها برای انجام اعمال مختلف روی آنها الزامی است.
ماده59-قبل از ورود دام ها به یک فضا یا جایگاه محدود یا راهرو باید زمانی را برای انطباق و سازگاری دام ها در محوطه انتظار در نظر گرفت.
ماده60-در جایگاه های ویژه دام مختص جفت گیری یا اسپرم گیری باید تدابیری اتخاذ گردد تا کارگران از آسیب های احتمالی آنها در امان باشند.
ماده61-در فضاهای بسته و محصور، جایگاه ها، راهروها، باید راه های خروج اضطراری برای آارگران تعبیه نمود.
ماده62-ـ در حین جابجایی دام، ورود کارگران به راهروها و جایگاه های مهار و دام ممنوع است.
ماده63-طراحی و ساخت رمپ های بارگیری، راهروها وجایگاه های مهار باید به گونه ای باشد که با کاهش سر و صدا و محدود کردن دید دام از بروز استرس و رمیدن آنها جلوگیری به عمل آید.
ماده64 ـ آنترل، هدایت و جابه¬جایی دام¬های بزرگ، در محوطه های باز باید به صورت غیرانفرادی و توسط افراد آموزش دیده و با تجربه و با تجهیزات مناسب و آافی انجام پذیرد.
ماده65 ـ به منظور جلوگیری از رمیدن دام، مسیرهای عبور و مرور و یا نگهداری انها باید عاری از هرگونه اشیاء متحرک و پارچه های آویزان باشد.
ماده66 ـ جایگاه های مهار پشت و رو شونده و آج شونده یا یک ور شونده را باید در مسیر رفت و آمد گوسفندان و در قسمت پشت یا درون راهروی مهار جداسازی قرار داد.
ماده67-برای جلوگیری از بروز حوادث و صدمه ناشی از شاخ دام ها، انجام عملیات بی شاخ سازی ضروری است.
ماده68-برای دام هایی که باید به صورت شاخدار عرضه گردند، انجام تمهیدات ایمنی مناسب مانندقراردادن گلوله ها یا لوله های پلاستیکی روی شاخ آنها الزامی است.
ماده69-ـ حمام کنه و محل تردد دام آغشته به سم باید از جنس غیرقابل نفوذ بوده و در طرفین آننرده های ایمنی نصب گردد.
ماده70ـ میزان و نحوه آماده سازی ماده آنه آش، سموم و مواد ضدعفونی کننده باید طبق دستورالعمل شرکت سازنده و برابر دستورالعمل های سازمان دامپزشکی آشور و با رعایت اصول ایمنی صورت گیرد.
ماده71ـ برای جلوگیری از خطر لگدخوردن توسط شتر و مهار و مقید آردن آن باید با بستن یک دست دام با طناب، حیوان را تحت آنترل قرارداد. این آار را می توان با بستن و مقید آردن دست و پای حیوان در حالت نشسته نیز انجام داد.
بخش چهارم ـ ایمنی کار با دام های سواری
ماده72ـ برای بازآردن دهان و آرواره¬های دام¬ها به ویژه اسب باید از ابزار دهان بازآن مناسب استفاده نمود.
ماده73ـ در زمان انجام آار بر روی دام، بستن آن با طناب به درخت، تیرک و مانند آن، ممنوع است.
ماده74ـ آموزش سـوارآاری به آارگران بایـد زیر نظر مربی آارآزموده و ماهر صورت گیرد و پیش از سوارآاری باید آلیه لوازم سوارآاری و جهاز اسب (تسمه ها، زین، دستجلوها یا افسار بندها و رآاب) مورد بازدید قرار گیرند و در صورت معیوب بودن سریعا تعویض گردند
ماده75ـ انتخاب دام جهت سواری آارگران بایستی متناسب با توان جسمی و مهارت افراد صورت گیرد.
ماده76- اندازه ی زین و برگ و لوازم سوارآاری باید متناسب با اندازه اسب، سوارآار و ارگونومیک باشد.
ماده77ـ سوارآاری با اسب لخت (بدون زین) ممنوع است.
ماده78ـ لباس سوارآار باید متناسب و آاملاً به اندازه باشد، تا از گیرکردن به تجهیزات جلوگیری به¬ عمل آید.
بخش پنجم ـ سیلوها، مخازن و گودال¬های آود
ماده79ـ ورود آارگران به گودال آود، انبار ذخیره آود مایع، سیلوهای خوراک، مخازن آارگاهها و نیز حوضچه و استخرهای تصفیه و پرورش ماهی و میگو و مانند آن، باید تحت نظارت مستقیم شخص آموزش دیده دیگری انجام گیرد. در ضمن این افراد باید متناسب با نوع آار مجهز به وسایل حفاظت فردی و تجهیزات کار در ارتفاع و امداد و نجات باشند.
ماده80 ـ در گودالهای آود حیوانی، مخازن لجن و گودالهای سیلو آه گازها و مایعات قابل اشتعال وجود دارد، استعمال دخانیات، استفاده از شعله های باز و به آار بردن وسایل تولید جرقه و مانند آن ممنوع است.
ماده81 ـ گودال و محل تجمیع آود باید به گونه ای طراحی و اجرا شود آه از نفوذ شیرابه های آن به منابع آبی جلوگیری به عمل آید.
ماده82 ـ تعمیرات ضروری مانند جوشکاری در گودال های آود، سیلوها و مخازن باید طبق آیین نامه های مصوب شورای عالی حفاظت فنی مربوطه، انجام گرفته و در شرایط تهویه آامل و اطمینان از نبود خطر انفجار و آتش سوزی صورت پذیرد.
ماده83 ـ تمام درهای بین اتاق سیلو و طویله اصلی، غیر از زمان آار در سیلو باید بسته و مسدود باشد.
ماده848 ـ استقرار کارگران به هر شکل روی غلات و علوفه¬ی سیلوها، ممنوع است.
ماده 85 ـ قبل از شروع به هم زدن و تخلیه کود حیوانی در گودالهای آود و مخزن ذخیره آودهای مایعغیرهوازی و مخازن کود زیر ساختمان ها، غیر از متصدی مربوطه، افراد و دام¬ها باید تا زمان خروج و تخلیه گازهای سمی، از محوطه خطر دور گردند. ضمنا نصب علائم هشداردهنده مناسب در محل های مربوطه الزامی است.
