قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 7/4/1349 با اصلاحات بعدی | پایگاه دانش

قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 7/4/1349 با اصلاحات بعدی | پایگاه دانش | دادلاین

ماده 4 (اصلاحی 11/2/1379) ـ ورود و عبور عابرین پیاده و انواع وسائط نقلیه غیر مجاز و عبور دادن دام در آزادراه ها و همچنین توقف وسائط نقلیه در خطوط عبور ممنوع است. هرگاه به جهات مذكور حادثه ای واقع شود كه منجر به ضرب یا جرح یا قتل یا خسارت مالی شود راننده مجاز كه وسیله نقلیه او مجاز به حركت در آزادراه باشد نسبت به موارد فوق مسؤولیتی نخواهد داشت. ولی در هر حال مكلف است در صورت بروز حادثه وسیله نقلیه را در شانه سمت راست متوقف نموده و مصدوم را با وسیله نقلیه خود یا وسیله دیگر بلافاصله به اولین درمانگاه یا بیمارستان برساند و مراتب را به مأمورین انتظامی اطلاع دهد. عدم مسؤولیت راننده مذكور مانع استفاده شخص ثالث از مقررات بیمه نخواهد بود. تبصره 1 (اصلاحی 7/10/1367 و 11/2/1379) ـ وزارت راه و ترابری مكلف است محلهای توقف ضروری مجاز وسائط نقلیه در طول آزادراه ها را ایجاد كند. تبصره 2 (الحاقی 7/10/1367) ـ وسائل نقلیه غیر مجازی كه به طور موقت و به سبب ضرورت و مأموریت های ضروری می بایست در بزرگراه تردد نمایند، فقط با اجازه وزیر راه و ترابری و یا معاونین راهداری و حمل و نقل وی و یا بالاترین مقام اجرائی ادارات كل راه و ترابری استانها در حوزه استحفاظی خود و با نصب تابلو «عبور آزاد از بزرگراه» در پشت وسیله نقلیه كه به وسیله پلیس راه به راننده تحویل و اخذ خواهد شد، می توانند وارد بزرگراه شوند. تابلو فوق الذكر به تعداد لازم توسط وزارت راه و ترابری تهیه و تحویل پلیس راه می گردد. تعیین حداقل و حداكثر سرعت این گونه وسائل طبق آیین نامه ای خواهد بود كه به تصویب وزارت راه و ترابری می رسد. تبصره 3 (الحاقی 7/10/1367) ـ مأمورین سازمان های دولتی و انتظامی و یا افرادی كه به سبب ضرورت جهت انجام مأموریت و ارائه خدمات در سطح یا حاشیه بزرگراهها به صورت پیاده تردد یا توقف می نمایند با رعایت ضوابط ایمنی در صورت بروز حادثه از شمول حكم ماده 4 مستثنی می باشند و مسؤولیت راننده مقصر وسیله نقلیه مجاز كه منجر به تصادف شده است، به قوت خود باقی است. تبصره 4 (الحاقی 7/10/1367) ـ وسائل نقلیه غیر مجاز به عبور از آزادراه ها كه طبق این ماده واحده مجوز عبور می گیرند، موظف هستند از خطوط مجاز در آزادراه ها عبور و مرور نمایند.

ماده 6 (اصلاحی 11/2/1379) ـ اقدام به هر گونه عملیاتی كه موجب خرابی جاده گردد همچنین ایجاد هر گونه مستحدثات یا درختكاری یا زراعت یا اقدام به حفاری در حریم قانونی آزادراه ها و راه های اصلی و فرعی و راه آهن كه میزان هر یك به طریق و وسائل متناسب مشخص و از طرف وزارت راه آگهی می شود بدون اجازه وزارت راه و ترابری ممنوع است. تبصره 1 ـ وزارت راه، مكلف است با حضور نماینده دادسرا و در نقاطی كه دادسرا نباشد با حضور نماینده دادگاه بخش، این قبیل مستحدثات یا درختكاری و یا زراعت و حفریات را ضمن تنظیم صورت مجلس رأساً قلع و آثار تجاوز را محو كند. تبصره 2 ـ اشخاص ذی نفع می توانند به مراجع دادگستری مراجعه كنند. دادگاه خارج از نوبت به اینگونه پرونده ها رسیدگی نموده و حكم لازم را صادر می كند. تبصره 3 (الحاقی11/2/1379) ـ دادگاه با درخواست وزارت راه و ترابری در خصوص میزان خسارت و هزینه ها، خارج از نوبت به موضوع رسیدگی و رأی مقتضی صادر خواهد نمود. تبصره 4 (الحاقی11/2/1379) ـ مأموران مربوط در وزارت راه و ترابری و راه آهن و مأموران نیروی انتظامی موظفند ضمن مراقبت به محض مشاهده وقوع تجاوز به راهها و راه آهن و حریم آنها مراتب را به مراجع صالح جهت اقدام لازم اطلاع دهند. مأمور یا مسؤول یاد شده در صورت تسامح به مجازات مربوط محكوم خواهد شد. تبصره 5 (الحاقی11/2/1379) ـ برداشت شن و ماسه از بستر رودخانه حداقل تا شعاع پانصد (500) متر از بالادست و یك كیلومتر از پایین دست پلها ممنوع است و متخلفان به مجازات مربوط محكوم خواهند شد.

ماده 7 (الحاقی11/2/1379)() ـ ریختن زباله، نخاله، مصالح ساختمانی، روغن موتور و نظائر آن و یا نصب و استقرار تابلو یا هر شیئی دیگر در راهها و راه آهن و حریم قانونی آنها در داخل یا خارج از محدوده قانونی شهرها و همچنین هر گونه عملیات كه موجب اخلال در امر تردد وسائل نقلیه می شود و نیز ایجاد راه دسترسی ممنوع است. تبصره 1 ـ مرتكبان جرائم بالا علاوه بر جبران خسارت وارده به حبس از سه ماه تا دو سال محكوم و چنانچه تخریبی صورت نگرفته باشد مرتكب یا مرتكبین، حسب مورد ضمن رفع موانع و رفع تجاوز و جبران خسارت وارده به یك(2) ماه تا شش ماه حبس و یا پرداخت جزای نقدی از پانصدهزار (000/500) تا پنج میلیون (000/000/5) ریال محكوم خواهند شد. در مورد اخیر با جبران خسارت تعقیب موقوف خواهد شد. تبصره 2 ـ ایجاد راه دسترسی به حریم و گذرگاه مناسب، درختكاری و عبور دادن تأسیسات از عرض راه و راه آهن و نصب تابلو در حریم آنها با اجازه وزارت راه و ترابری مجاز است. در موارد اضطراری به منظور ترمیم تأسیسات عمومی كه از عرض راه عبور نموده است دستگاه مربوط با كسب موافقت وزارت راه و ترابری و ضمن رعایت كلیه نكات ایمنی اقدام خواهد نمود. تبصره 3 ـ وزارت راه و ترابری مكلف است نسبت به برآورد هزینه و خسارت وارده به راهها و حریم آنها و ابنیه فنی و علائم و تأسیسات و تجهیزات ایمنی كه در اثر برخورد وسائط نقلیه و یا عبور بارهای ترافیكی و لوله های آب، گاز، فاضلاب و كابل برق و مخابرات و غیره و هر گونه عملیاتی كه منجر به بروز هزینه و خسارت گردد، اقدام و مبالغ دریافتی را به حساب خزانه واریز و صد در صد (100%) آن را به منظور ایمن سازی راهها به مصرف برساند.

ماده 17 (الحاقی 11/2/1379) ـ ایجاد هر گونه ساختمان و دیواركشی و تأسیسات به شعاع صد (100) متر از انتهای حریم راهها و حریم راه آهن های كشور و در طول كنار گذرهایی كه وزارت راه و ترابری احداث نموده یا می نماید و یا مسؤولیت نگهداری آن را به عهده دارد بدون كسب مجوز از وزارت مذكور ممنوع می باشد.() وزارت راه و ترابری موظف است در مورد متخلفان برابر تبصره (1) ماده (6) قانون ایمنی راهها و راه آهن اقدام كند.() با تصویب این ماده تبصره ذیل ماده (15)() لغو می گردد. تبصره 1 ـ وزارت راه و ترابری مكلف است نوع كاربری زمینهای اطراف راهها و راه آهن های كشور به عمق صد (100) متر را بعد از حریم قانونی آنها تهیه و به تصویب هیأت وزیران برساند و از متقاضیانی كه بر حسب ضرورت وفق ماده (15) همین قانون نیاز به احداث مستحدثاتی در حد فاصل فوق را داشته باشند وجوهی را بر اساس آیین نامه ای كه به تأیید هیأت وزیران می رسد اخذ و به حساب خزانه واریز و صد در صد (100%) آن را به منظور ایمن سازی راهها به مصرف برساند.() تبصره 2 ـ نظارت بر امر ساخت و ساز در حاشیه راهها و راه آهن ها تا شعاع صد (100) متر از منتهی الیه حریم قانونی آنها توسط وزارت مذكور اعمال می شود. به وزارت یاد شده اجازه داده می شود به منظور ایجاد هماهنگی بر اساس موارد موضوع تبصره (1) همین ماده نسبت به صدور مجوز ایجاد مستحدثات به متقاضیان اقدام نماید. بدیهی است متقاضیان باید سایر مجوزهای لازم را از مراجع مربوط اخذ نمایند. تبصره 3 ـ ایجاد تأسیسات عمومی نظیر خطوط آب ، برق، فاضلاب، نفت، گاز، مخابرات و نظائر آنها با رعایت مسائل فنی و ایمنی مربوط به هر یك، تابع آیین نامه ای است كه ظرف سه ماه از تصویب این قانون به پیشنهاد وزیر راه و ترابری به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.

۱ متن قانون