(فقه) تعداد شهودی که قانونا شهادت آنها میتواند یک امر حقوقی (مدنی یا جزائی) را اثبات کند مثلا دعوئی که با شهادت دو شاهد مرد اثبات میشود مجموع دو شاهد را بینه گویند و گاه بینه چهار نفر میشود. در مثال اول یک شاهد را اصطلاحا ((نصف بینه)) گویند. (ماده 247 آئین دادرسی کیفری)