این اصطلاح و همچنین اصطلاحهای چپروی، جناح چپ و دست چپی که در مقابل اصطلاحات راست، راستروی، جناح راست و دست راستی قرارمیگیرند از نسبتی نشات میگیرد که از زمان انقلاب فرانسه در مجمع ملی این کشور رایج شد به طوری که نمایندگانی که خط مشی انقلابی، تحول خواه و اصلاح طلب داشتند طرف چپ مجمع و نمایندگان محافظهکار که طرفدار بقای وضع موجود بودد در طرف راست مینشستند.
از آن پس صفت چپ برای کسانی بکار برده شد که خواهان تغییر وضعیت موجود و صفت راست برای طرفداران بقای وضع موجود بکار برده شد.