شهری که مقر حکومت مرکزی است مانند تهران نسبت به ایران (ماده 195 قانون تشکیل ایالات و ولایات مصوب 1325 قمری) این اصطلاح درکشورهای اسلامی از قدیم بکار می رفت و مقصود از خلافت جانشینی نسبت به رسول اکرم (ص) بوده است (رک. امامت) ولی بعدها این اصطلاح بمعنی مقر حکومت مرکزی بکار رفته است چنانکه در اصل 49 قانون اساسی هم استعمال گردید.
