(فقه – مدنی) وآن حقی است که بموجب آن، شخص می تواند از مالی که عین آن ملک دیگری است یا مالک خاصی ندارد استفاده کند (ماده 40 ق – م) مانند عمری و رقبی و سکنی (ماده 41 ق – م ببعد) ومانند حق استفاده از پارک شهر و ماهی گیری در بعضی از رودخانه ها که بصورت تفریح انجام میگیرد.
