( مدنی- فقه )مفهومی که قابلیت صدق بر افراد متعدد را داشته باشد مانند بیع ، رهن ابراء، گندم، پارچه وغیره (ماده 955 ق- م ). در اصطلاح به مالی گفته میشود که بیش از یک مصداق دارد خواه آن مال درخارج وجود داشته باشد خواه وجود خارجی نداشته باشد مثلا یک خرمن که درخارج وجود دارد هرگاه یک من گندم از آن فروخته شود در اینصورت کلی( یعنی یک من گندم )وجود خارجی هم دارد. ((کلی از شیئی متساوی الاجزاء)) در ماده 350 ق- م نوعی ازکلی موجود درخارج است. اصطلاح کلی درمقابل عین معین ومشخص استعمال میشود.