( بین الملل عمومی )
الف- اجتماع نمایندگان سیاسی تام الاختیار دویا چند دولت برای یافتن راه حلها و گرفتن نتیجه دریک یا چند امر سیاسی یا بین المللی. و باید راه حلها ونتایجی که گرفته میشود دریک سند سیاسی مدون گردد. مانند کنفرانس صلح جنگ جهانی اول. موضوع این کنفرانس ممکن است تنظیم مسائل سیاسی ویا تنظیم مسائل فنی و اداری ویا حقوقی باشد( مانند کنفرانس ضد طرفداران بردگی بروکسل 1890) در این معنی کنفرانس از نظر حقوقی فرقی با کنگره ندارد جز اینکه مفهوم کنگره بعلت اختصاص به تجمع خیلی مهم وخیلی تشریفاتی اخص ازکنفرانس بنظر میرسد.
ب- تجمع وزیر امور خارجه یک کشور و نمایندگان سیاسی خارجی مامورخدمت نزد کشور متبوع او برای بررسی یک کار مانند کنفرانس لندن راجع بامور بلژیک 1830- 1839
ج- تجمع نمایندگان دول که اختیار امضاء قرارداد را ندارند و فقط عهده دار انجام امضاء قرارداد را ندارند و فقط عهده دار انجام دادن مطالعه معین و تهیه طرحی هستند و نتیجه کار آنها باید توسط دولتهای آنان بمعرض آزمایش نهاده شود مانند کنفرانس حقوق بین الملل خصوصی لاهه.
د- تجمع خبرگان و اهل فن که منتخب دویا چند دولت ویا یک سازمان بین المللی هستند و مکلفند که مطالعه ای را انجام داده وگزارش (و احیانأ پیشنهادی ) لازم را تهیه کنند.
ه - در اصطلاحات این زمان بسازمان مشورتی یک مؤسسه بین المللی اطلاق میشود که در مقررات آن مؤسسه ترکیب وشکل و وظائف و صلاحیت این سازمان مشورتی پیش بینی شده است مانند کنفرانس بین المللی کار وکنفرانس عمومی یونسکو.
و- تجمع نمایندگان مؤسسات خصوصی که نمایندگان دول دائمأ در آنها حضور یابند مانند انجمن صلیب سرخ. گاهی باین تجمع هم کنفرانس بین المللی گفته شده ولی این تعبیر خارج از اصطلاحات بین الملل عمومی است.
