الف - کسی که کار می کند ومزد می گیرد. بموجب ماده یک قانون کار 26-12-37 کارگرکسی است که بهر عنوان بدستور کارفرما در مقابل دریافت حقوق یامزد کارکند.
ب- درمعنی خاص کارگر Ouvrier بکسی گفته می شود که بموجب عقد اجاره خدمات، کار یدی از نوع صنعتی یا کشاورزی انجام میدهد. وباین معنی در مقابل کارمند Employe و خدمه Domestiques بکار میرود. اصطلاح کارمند درموردی بکار میرود که بموجب قرارداد کار شخصی در امور تجاری بتاجر کمک کند ویا دریک کارگاه صنعتی جنبه کار فکری او بر کارمادی غلبه داشته باشد مانند حسابدار ویا مهندس کارخانه. امروزه فرق بین این نوع کارگران با نوع پیشین ازبین رفته است.