( جزا ) حالت کسیکه دارای قوه تمیز ناقصی است و از حد دیوانگی بیرون است ولی بحداقل عقل نمی رسد . درهمین معنی اختلال دماغ هم بکاررفته است در اصطلاحات فقهی باین اشخاص ضعیف العقل می گویند
(ماده 40 قا نون جز ا و ماده چهارم قانون اقدامات تامینی مصوب 12-2-1339)
