(مدنی- فقه) تسلط بر ازاله اثر حاصل ازعقد. در قانون مدنی تعریفی از آن نشده است زیرا ماهیت آن تا اندازه ای بدیهی است وتعریف فقهی بالا نیز از مفهوم عرفی خیارگرفته شده است بنابر این تسلط قانونی شخص دراضمحلال عقد را خیارگویند. (رک. متعلق خیار) خیار ممکن است ناشی از تراضی طرفین باشد (مانند خیار شرط) یا ناشی ازحکم قانون باشد مانند خیار مجلس (ماده 397 ق- م)
