(مدنی) مالی که قابل تقسیم نیست مانند حق خیار و حق تحجیر این معنی غیر از آنچیزی است که در ماده 112 نظامنامه اجراء ثبت گفته شده زیرا مقصود آن ماده عین مال موجود در خارج است که اگر تقسیم کنند لااقل یک قسمت آن عرفآ و معمولا غیر قابل انتفاع باشد و مقصود از تفکیک درآن ماده تفکیک مادی است نه تقسیم بسهام و گرنه هر مال مادی قابل تقسیم بسهام است.
