( فقه)کسیکه توانائی استنباط احکام شرعی همه موضوعات را که باو عرضه میشود نداشته باشد. چنین شخصی را مجتهد متجزی گویند در برابر کسیکه توانائی استنباط احکام شرعی همه موضوعاتی را که باو عرضه میشود داشته باشد و او را مجتهد مطلق گویند، اولی مبتدی در اجتهاد است و دومی منتهی در آن. اگراجتهاد بالفعل را در نظر بگیریم تقسیم به مطلق ومتجزی در آن راه ندارد زیرا هر مجتهد بالفعل متجزی است و مسائل علم حقوق بقدری زیاد است که هیچکس در تمام عمر خود نمیتواند در همه مسائل علم حقوق عملا اجتهاد کند.