نفی

( فقه )،الف - انکار دعوی ب- تبعید ازنقطه معین بنقطه یا نقاط یگر. گاهی اضافه شده ومی گویند ( نفی بلد) واصطلاح تعزیب را هم درهمین معنی بکار برده اند.