درلغت بمعنی نگاه کننده است. دراصطلاح به شخصی گویند که عمل یا اعمال نماینده شخص یا اشخاصی را مورد توجه قرار داده و صحت و سقم آن عمل یا اعمال را به مقیاس معینی که معهود است می سنجد و برای این کار اختیار قانونی داشته باشد (مستفاد از ماده 428 قانون تجارت)
در اصطلاحات ذیل بکار رفته است.