نظریه ای است در زمینه قرار دادهای دراز مدت که بموجب آن عاقد قرارداد میتواند در شرائط مالی آن تقاضای تجدید نظر کند از این روکه تغییر اوضاع اقتصادی بعد از وقوع قرارداد به حدی است که خارج از حداکثر ممکن و قابل پیش بینی در حین قرارداد بوده است. نظم هم آهنگی اشخاص یا اشیاء یا معانی بطوریکه ذوق را حظی بخشد یا هدفی را تامین کند صرفنظر از اینکه سودمند باشد یا نباشد. در معانی ذیل بکار می رود:
