قبول فعلی

( مدنی- فقه )قبولی که دلالت آن برقصد قبول کننده بتوسط عملی از اعمال باش خواه فعل باشد خواه ترک. در مقابل قبول لفظی استعمال شده است که قبول باید بوسیله عبارات بیان شود.