( فقه) قبولی که حاکی ازقصد انشاء قبول کننده است. درمقابل قبول رضائی استعمال شده است. (رک. قبول رضائی ) فرق بین قبول انشائی وقبول رضائی متفرع براین است که بین طبیعت قصد انشاء و رضا فرق باشد چنانکه در بند اول ماده 190 ق - م این فرق نهاده شده است ولی تحقیق این است که چنین فرقی وجود ندارد ( اصطلاح شماره 717 و 2683 ملاحظه شود ).
