قبول صریح

( مدنی- فقه )قبولی که دلالت آن برقصد قبول کننده صریح( بوسیله دلالت الفاظ یا نوشته یا فعل )باشد. خواه بوسیلة خود شخص ذینفع باشد یا توسط وکیل او. درمعنی اصطلاح خارجی مزبور شرط شده که بیان قصد قبول کننده جنبه تشریفاتی داشته باشد.