( فقه )عقدی است که نتیجه مستقیم آن، تکلیف قانونی طرفین یا یکطرف عقد است مثلا عقد بیع باین معنی یک عقد عهدی است زیرا بایع را قانونا مکلف بتسلیم مبیع و مشتری را مکلف بتسلیم ثمن می سازد( ماده 362 ق- م) اصالة اللزوم درعقود( ماده 219 ق- م ) وتعلیق و تنجیزعقود همگی مباحث مربوط بعقود عهدی است. اصطلاح بالا درمقابل عقد اذنی استعمال میشود( رک. عقد اذنی). ( مدنی )عقدی که نتیجه آن حصول حق دینی است مانند بیع کالی بکالی (رک. بیع کالی بکالی) این اصطلاح درمقابل عقد تملیکی بکار رفته است مثلابیع دراین اصطلاح یک عقد تملیکی است نه یک عقد عهدی ولی بحسب اصطلاح بالا بیع یک عقد عهدی محسوب است.
