قانون

الف - دستور کلی و گاهی جزئی که به وسیله مرجع ضالح انشاء شده و به وسیله مجالس قانون گذاری تصویب و سپس به توشیح مرجع صلاحیت دار برسد . ب - در معنی اعم شامل مجموعه قواعد حقوقی است که به وسیله قانون گذار مقرر می شود .