قانونگذار

مقامی که بمناسبت قدرت مخصوصی که دارا می باشد وضع قانون نموده و آنرا کم وبیش بمعرض اجراء می گذارد و از قدرت مزبور ضمانت اجرائی قانون را فراهم میکند. مقنن هم درهمین معنمی استعمال می شود. درفقه بهمین معنی لغت شارع ومشرع (به تشدید راء) استعمال می شود.