کسیکه بجانشینی از دیگری حقوق و تکالیفی پیدا می کند خواه برای اجراء هدف اوکار کند مانند نماینده تجارتی
( ماده 395- 401 قانون تجارت) یا برای اجراء هدف خود مانند وارث نسبت بترکه وخریدار نسبت به مبیع پس ازبیع. فرق نمی کند که قائم مقام وکسیکه دارای قائم مقام شده هر دو زنده و در حال حیات باشند (مانند مورد نمایندگی تجارتی و انتقال ارادی از قبیل بیع )یا فقط قائم مقام زنده باشد مانند وارث. عنصر مشخص نماینده وقائم مقام این است که نزدیکی قائم مقام( از حیث کثرت حقوق و قلت تکالیف) به کسیکه دارای قائم مقام شده بیشتر است از نماینده بهمین جهت وصی قائم مقام محسوب است ولی قیم فقط نماینده است و عنوان قائم مقامی ندارد. معذلک همانطور که در اصطلاح نماینده (رک. نماینده) گفته شد نماینده و قائم مقام گاهی در شخص واحد جمع میشوند و مقنن ایران دراستعمال این دواصطلاح چندان دقیق نشده است.
