(فقه) آنچه که در تنظیم قبالجات نوشتن آن مرسوم و متداول بود مثلا بعضی اقاریر درقباله منعکس میشد بدون اینکه واقعیتی داشته باشد (مانند اقرار به رؤیت مبیع از طرف مشتری با قبض و اقباض) ولی برای اینکه بیع صحیحآ در قباله منعکس شود بر سبیل رسم القباله (و روی حسن ظن طرفین بیکدیگر یا باری بهرجهت) اقرار مذکور را می کردند و بعدأ اگر اختلافی رخ می داد ذینفع مدعی می شد که اقرار واقعیت نداشته و علی رسم القباله بوده است (جامع الشتات - صفحه 163- 729) رسم القباله ممکن است بصورت اقرار نباشد. بعضی می گویند ذکر ((تلال و جبال)) درقباله های قدیم بدنبال مالکیت یک ده (کلا یا بعضا) رسم القباله است والا مادام که احیاء نشده ملک کسی نیست بنظر می رسد که منظور حق حریم برتلال و جبال باشد نه مالکیت آن بهمان ترتیب که مالک اراضی ملکی ده میشوند. بنابراین تا این اندازه رسم القباله محمل دارد.
