( فقه) مقصود از سجلات نوشته های متضمن حکم قضات است وشباهت به دادنامه دارد (رک. داد نامه )وسجلات صورت جلساتی (محضرها) هستند که درآنها حکم قاضی نوشته می شد و شهود آنرا بعنوان حکم دیده و شهادت خود را کتبأ درآن مینوشتند و نسخه ای ازآن در دست محکوم له بود و برای استفاده از آن باید همان شهود مجددأ موقع استفاده با مراجعه بخط و شهادت کتبی خود دوباره شهادت می دادند و صورت یکی ازسجلات که ضبط کرده اند چنین است:
بسم الله الرحمن الرحمیم. هذاما اشهد علیه القاضی فلان...علی کذا... فی مجلس حکمه و قضائه فی موضع کذا وکذا فی وقت کذا وکذا انه ثبت عنده بشهادة فلان و فلان( ونسبهما )و قد عرفهما( یعنی دو شاهد را) بماساغ له به قبول شهادتهما عنده بما فی کتاب نسخه( وینسخ الکتاب ان کان معه او المحضر فی ای حکم کان. یعنی مفاد شهادت کتبی را در این جا عینآ نقل کند اگر شهادت کتبی وجود داشته باشد واگر شهادت در جلسه دادگاه داده اند و در محضر ((صورت جلسه)) ضبط شده متن شهادت را از آن جا نقل کند و بعد از ختم این قسمت می افزاید:) فحکم به فانفذه و امضاه بعدان ساله فلان بن فلان ان یحکم له. قاضی از این سجل دو نسخه مینوشت و نسخه ای را بایگانی می کرد( رک. قا ضی - اصطلاح دیوان قاضی) و نسخه ای را به محکوم له میداد و در صورت فقدان یک نسخه دیگری مورد استفاده قرار می گرفت.
