تضمین عقدی

(فقه – مدنی) ضمان ومسئولیتی که مستقیما ازخود عقد ناشی شود (نه اینکه ازتخلف ازعقد یا ازتاخیراجراء عقد حاصل شود) مانند ضمان درک بایع نسبت به مبیع (شق دوم ماده 362 ق - م)