الف - سندی است رسمی که از طرف دولت صادر میشود و بدارنده آن امتیاز اقدام ببرخی از کارها را میدهد (مرادف تصدیقنامه - شهادتنامه - گواهینامه است) ظاهرا این اصطلاح در این معنی از راه ترجمه کلمه Diplome پیدا شده است.
ب- در معنی وسیعتر هرگونه سند که از هر مقام عمومی یا خصوصی صادر شود و بحال دارنده آن برای اقدام درکاری مفید باشد خواه منطبق برتعریف شهادت (از نظرآئین دادرسی مدنی) باشد خواه نباشد مانند گواهی نامه بانکی که مستخرجه از دفاتر بانک است وبمعنی شهادت نمی تواند باشد بهمین جهت اصطلاح ((تصدیق رسمی)) استعمال میشود تا آنرا ازتصدیق غیررسمی ممتازنماید. بنابراین اصطلاح شهادتنامه وگواهی نامه بعلت برانگیختن مفهوم شهادت اصطلاحی درذهن لغات نارسائی هستند و لغت تصدیق بهتر است.
