ودیعه

(مدنی- فقه )عقدی است که بموجب آن یکنفرمال خودرا بدیگری می سپارد برای اینکه آنرا مجانا نگهدارد ودیعه گذار را مودع و ودیعه گیر را مستودع یا امین میگویند (ماده 607 ق- م ).