در اصطلاح علوم اسلامی وصف وعنوان موضوع قضیه را گویند چنانکه در این مصرع:
نکند دانا مستی نخورد عاقل می دانا وعاقل دوموضوع دوقضیه هستند باین صورت: دانا مستی نمیکند. عاقل می نمیخورد. صفت دانش وعقل را وصف عنوانی گویند وصفی که عنوان موضوع قضیه را تشکیل می دهد. در اصطلاحات حقوق مدنی و حقوق بین الملل خصوصی تعریف و توصیف مقدماتی است برای حل تعارض قوانین و نیز تعریف و توصیف ماهیت حقوقی یک رابطة حقوقی است باین منظورکه جای آن در ردیف موضوعات حقوقی موجود در قوانین موضوعه معین گردد تا احکام مختص آن بر آن مترتب شود مثلا هبه اموالی که درآینده موجود میشود دو احتمال درآن میرود یکی اینکه وصیت باشد ودیگر اینکه هبه عقدی باشد یعنی احتمال میرود که عقدی باشد واحتمال
میرود که عقد نباشد(بماخذ حقوق فرانسه که وصیت را عقد نمیدانند )یامثلا دائن بعد ازصدور اجرائیه ثبتی درسندی عادی به اداره ثبت می نویسد: (موضوع ا ین ا جرائیه را بفرزندم برگزار نمودم و اصلا مربوط بایشان است ) که هم احتمال انتقال طلب میرود وهم احتمال اقرار. درصورت اول عقد است ودرصورت دوم اقرار است. درفقه ازاین معنی بعنوان موضوع وعنوان قضیه تعبیر میکنند. هر گاه بیک موضوع در دوکشوردو عنوان دهند اینرا تما رض عنوا نها Conflit de qualification می نامند.
