در لغت به معنی استوار و آنچه که به آن اعتماد شود و محکم کاری کردن را گویند . اصطلاحاً در معانی ذیل به کار رفته است .
الف - در اصطلاح مالی است که وام گیرنده تحت یکی از صور قانونی آن را نزد وام دهنده می گذارد و وام می ستاند که اگر در موعد مقرر آن را پس ندهد وام گیرنده بتواند از محل فروش وثیقه و قیمت آن طلب خود را کلاً یا بعضاً وصول کند .
ب - مالی که برای تضمین حسن اجراء تعهد داده می شود در این صورت دین بالفعل و محقق وجود ندارد .
