زن صیغه

(مدنی – فقه) زنی که بعقد نکاح منقطع شوهر کند (ماده 1075 قانون مدنی) این اصطلاح عامیانه ناشی ازآنجا است که این ازدواج عاری از رسوم و عادات عقد نکاح دائم است و بصرف خواندن صیغه عقد رابطه زناشوئی حاصل میشود.