سلام. با توجه به توضیحی که دادید، چند نکته مهم وجود دارد:
۱. اگر دادگاه تجدیدنظر رأی را تأیید کند، آیا حتماً باید ۲ سال حبس اجرا شود؟
لزوماً خیر. اگر حکم قطعی شود، باز هم راههایی برای عدم اجرای حبس یا کاهش آثار آن وجود دارد، از جمله:
* تعلیق اجرای مجازات (در صورت وجود شرایط قانونی و تشخیص دادگاه).
* تبدیل مجازات حبس در مواردی که قانون اجازه داده باشد.
* آزادی مشروط پس از تحمل بخشی از مجازات (در صورت اجرای حبس و وجود شرایط قانونی).
* عفو در موارد خاص.
اما اینکه بتوان «به جای دو سال حبس صرفاً جریمه پرداخت کرد» به نوع جرم، درجه مجازات و مفاد دقیق رأی بستگی دارد. از اطلاعات فعلی نمیتوان با قطعیت گفت که حبس حتماً قابل تبدیل به جزای نقدی است یا خیر.
۲. همکاری متهم و اقرار او چه اثری دارد؟
اقرار، همکاری با ضابطان، معرفی خود، کشف حقیقت و نداشتن سابقه مؤثر کیفری از جمله جهات تخفیف هستند و دادگاه باید آنها را در تعیین مجازات مدنظر قرار دهد. اگر دادگاه بدوی با وجود این موارد، مجازات نسبتاً سنگینی تعیین کرده باشد، میتوان در تجدیدنظر بر این جهات تأکید کرد.
۳. آیا کسی که در دادگاه بدوی اقرار کرده حق تجدیدنظرخواهی ندارد؟
خیر. اقرار در دادگاه به معنای اسقاط حق تجدیدنظرخواهی نیست.
ممکن است شخص:
* اصل ارتکاب عمل را قبول داشته باشد،
* اما نسبت به میزان مجازات اعتراض داشته باشد،
* یا معتقد باشد دادگاه تخفیف کافی نداده،
* یا نوع مجازات را نادرست تعیین کرده باشد.
بنابراین حتی اگر پدرتان در دادگاه بدوی صریحاً اقرار کرده باشد، باز هم حق اعتراض و تجدیدنظرخواهی دارد