سلام واحترام
رأی در تاریخ ۱۰ مرداد انشاء شده؛ یعنی قاضی رسیدگی را تمام کرده و رأی را نوشته است. دستور ۲۰ مرداد فقط برای تایپ و ثبت اداری متن رأی است و معنای صدور رأی جدید ندارد. بنابراین لایحه‌ای که بعد از ۱۰ مرداد داده شود، در رأی صادرشده لحاظ نمی‌شود چون رسیدگی خاتمه یافته است. طبق ماده ۵۸ دیوان، بعد از ختم رسیدگی، قاضی رأی را انشاء می‌کند و لوایح بعدی فقط در مرحله تجدیدنظر قابل طرح است. ملاک واقعی، تاریخ انشاء رأی است نه تاریخ تایپ. اگر خواستید متن اعتراض به رای را بنده مینویسم
موفق باشید

درود بر شما؛
اگر منظور از «صدور رأی در ۱۰ مرداد» اعلام ختم رسیدگی و صدور رأی توسط شعبه باشد، اصل بر این است که لایحه‌ای که پس از آن و در ۲۰ مرداد واصل شده، الزاماً در ماهیت رأی صادرشده مؤثر نیست؛ زیرا مطابق ماده ۵۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، پس از اعلام ختم رسیدگی، شعبه ظرف یک هفته مبادرت به انشای رأی می‌کند و دادنامه نیز باید خلاصه دفاعیات و مستندات مؤثر پرونده را منعکس کند.

اما نکته تعیین‌کننده این است که «صدور رأی در ۱۰ مرداد» با «دستور قضایی برای تایپ متن رأی در ۲۰ مرداد» لزوماً یک معنا ندارد. اگر در سامانه، در ۱۰ مرداد صرفاً دستور یا اقدام اداری ثبت شده و رأی تا ۲۰ مرداد انشاء و نهایی نشده باشد، لایحه‌ای که قبل از انشاء واقعی رأی به پرونده رسیده، حسب تشخیص شعبه می‌تواند مورد ملاحظه قرار گیرد. بنابراین تاریخ دقیق «انشاء رأی»، «ثبت دادنامه»، و «وصول لایحه» باید از گردش‌کار سامانه احراز شود.

راهکار دقیق، بررسی گردش‌کار پرونده و متن دستور ۱۰ و ۲۰ مرداد است؛ زیرا از همین تفاوت می‌توان مشخص کرد رأی واقعاً در ۱۰ مرداد انشاء شده یا صرفاً فرآیند صدور و تایپ آن آغاز شده است و آیا لایحه متأخر قابلیت اثرگذاری یا طرح در قالب اعتراض قانونی بعدی را دارد.

سلام، دستور قضایی در تاریخ ۲۰ مردادصرفاً یک دستور اداری برای تایپ و تنظیم متن رأی است که قبلاً در تاریخ ۱۰ مرداد صادر و انشا شده است
و شما می توانید ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ رأی، درخواست تجدیدنظر دهید و دفاعیات خود را در آن مرحله مطرح کنید. موفق باشید

سلام وقت بخیر،کاربر بزرگوار؛ اگر رأی واقعاً در ۱۰ مرداد انشا و صادر شده باشد، لوایحی که بعد از آن تا ۲۰ مرداد ارائه شده‌اند اصولاً در ماهیت همان رأی مؤثر نیستند. عبارت «دستور قضایی برای تایپ متن رأی» در ۲۰ مرداد معمولاً یعنی رأی صادرشده در حال تنظیم و تایپ نهایی است، نه اینکه رأی جدیدی صادر شده باشد. برای اطمینان، باید متن دادنامه نهایی و تاریخ انشای آن ملاک قرار گیرد.