باسلام،با ارائه مدارک و مستندات محکمه پسند وتحقیقات محلی و شهادت شهود واظهارات فرزنددرصورت اثبات ادعا ملاقات فرزند طبق دستور ریاست شعبه رسیدگی کننده می بایست در مراکز مربوطه با رعایت مصلحت فرزند صورت پذیرد.

درود بر شما از صراحت و دقت کلامتان سپاسگزارم و همین رک گویی باعث میشود که موضوع را شفافتر پیش ببریم
اجازه بدین اول یک نکته ی اساسی را یادآوری کنم
شما و پدر فرزند هر دو مسئول ساختن آینده ی این کودک هستید
این کودک روزی وارد جامعه ای بزرگتر از خانه شما خواهد شد
پس هر تصمیمی که امروز میگیرید بر شکل گیری شخصیت او تأثیر مستقیم داره
حالا برسیم به اصل موضوع:
اگر نگرانی شما صرفاً از سر حسادت زنانه یا دلخوری های شخصی با پدر فرزند هستش به شما پیشنهاد میکنم که این حس را کنترل کنید و اجازه دهید فرزندتان رابطه ی طبیعی خودش را با پدرش حفظ کنه
ملاقات پدر حق قانونی و طبیعی بچست و نباید با احساسات شخصی گره بخوره
اما اگر نگرانی شما واقعاً برای ایمنی جسمی و روانی فرزندتون هستش یعنی رفتارهایی مثل قلیون کشیدن در حضور بچه قرار دادنش در محیط های نا مناسب یا بی توجهی به نیازهای عاطفیش را مشاهده میکنید و بر رفتار فرزند نازنینتون تاثیرات منفی داره ، قطعاً حق دارید که پیگیر محدودیت در ملاقات باشید
اما این کار باید با مدارک و مستندات همراه باشه
به نظرمن
اول با یک روانشناس کودک مشورت کنید تا تأثیر این رفتارها را روی فرزندتون ارزیابی کنه اگر تشخیص داد که ملاقاتهای فعلی پدر برای فرزندتان مضر است، از روانشناس بخواهید گزارش خود را به صورت مکتوب به شما بده با داشتن این گزارش، میتونید از دادگاه درخواست ملاقات نظارت شده ( مثلا پدر در یک مرکز مشاور بیاد )یا کاهش ساعات ملاقات را ارائه دهید
دادگاه معمولاً درخواست محدودیت را قبول نمیکنه مگر اینکه شواهد محکم مبنی بر آسیب روحی و جسمی به کودک وجود داشته باشه
پس مدرک جمع کنید اما هرگز از کودک برای این کار استفاده نکنید اجازه دهید متخصص این موضوع را بررسی کند یا خودتون دنبالش برید و عکس و فیلم تهیه کنید یا یک مددکار اجتماعی این کار رو انجام بده
در پایان یادمون باشه که هدف نهایی سلامت و آرامش کودک هستش نه پیروزی یکی بر دیگری اگر با آرامش و منطق جلو برید هم به فرزندتان کمک کرده اید و هم از حقوق خود به درستی دفاع کردید
موفق باشید

درود بر شما ؛
بله، در فرض اثبات، صرف ادعا کافی نیست؛ اما اگر مادر بتواند با ادله‌ای مانند گزارش مددکار اجتماعی، نظریه روان‌شناس، تحقیقات محلی، شهادت شهود، گزارش ضابطین یا سایر قرائن معتبر احراز کند که ملاقات در محیطی نامناسب یا برخلاف مصلحت طفل انجام می‌شود، می‌تواند با استناد به مواد ۱۱۷۳، ۱۱۷۴ و ۱۱۷۵ قانون مدنی و اصل رعایت مصلحت طفل، از دادگاه خانواده درخواست تغییر شیوه ملاقات، کاهش مدت آن یا انجام ملاقات در محل تحت نظارت (مرکز ملاقات) را مطرح کند. همچنین سابقه استنکاف سه‌ماهه پدر از استرداد طفل، در صورت احراز، از قرائن مؤثر در ارزیابی صلاحیت وی برای نحوه ملاقات خواهد بود. آیا جزئیات پرونده، رأی قبلی ملاقات و ادله قابل ارائه برای اثبات این رفتارها را در اختیار دارید؟ زیرا راهکار حقوقی در این فرض کاملاً وابسته به کیفیت ادله اثباتی است.

سلام واحترام
هر رفتاری که مصلحت طفل رو به خطر بندازه مثل عدم تحویل کودک، قرار دادن بچه در محیط نامناسب اخلاقی، یا رفتارهایی که سلامت روحی و تربیتی کودک رو تهدید کنه قانون به مادر حق می‌ده درخواست محدودیت ملاقات بده و ملاقات رو به مرکز تحت نظارت منتقل کنه

موفق باشید

سلام
نمیتوان با توجه به گفته‌های کودک به تنهایی برای محدود کردن حق ملاقات ادعا کرد، ولی اگر مادر بتواند از مددکار اجتماعی، نظریه روانشناس و شهادت شهود، گزارش‌های رسمی تهیه کند ویا هر دلیل دیگری که برای دادگاه این امر را موجه کند که نحوه ملاقات پدر موجب آسیب روحی روانی و جسمی و اخلاقی یا تربیتی کودک می شود یا مصلحت طفل را به خطر انداخته است، می‌تواند با استناد به این موارد از دادگاه خانواده درخواست تغییر نحوه اجرای ملاقات، از جمله ملاقات در محل‌های تحت نظارت و یا محدودیت‌های متناسب را درخواست کند. همچنین عدم تحویل کودک به مدتی که فرمودید و تحویل وی تنها پس از اجرای حکم جلب نیز یکی از سوابق بسیار مهمی در تصمیم گیری دادگاه بعنوان ادله محکمه پسند می باشد که با توجه به آن و مصلحت کودک امکان تغییر در روال گذشته و محدودیت ملاقات خواهد شد حتما از طریق یک وکیل اقدام بفرمایید

درود و احترام. بله، اگر ثابت شود که ملاقات فرزند با پدر به صلاح فرزند نیست، این ملاقات محدود یا لغو میشود

بله، با ارائه گزارش‌های فرزند و درخواست مشاوره به دادگاه خانواده، می‌توانید ملاقات را به مراکز نظارتی یا با حضور مادر محدود کنید.

سلام وقت بخیر، کاربر ارجمند، صرف ادعاهای مطرح‌شده یا گفته‌های کودک به تنهایی برای محدود کردن حق ملاقات پدر کافی نیست، اما اگر مادر بتواند با دلایل و مستندات قابل قبول مانند گزارش مددکار اجتماعی، نظریه روانشناس، شهادت شهود، گزارش‌های رسمی یا هر دلیل دیگری که برای دادگاه اطمینان‌بخش باشد اثبات کند که نحوه ملاقات پدر موجب آسیب جسمی، روحی، اخلاقی یا تربیتی کودک شده یا مصلحت طفل را به خطر انداخته است، می‌تواند با استناد به مصلحت کودک از دادگاه خانواده درخواست تغییر نحوه اجرای ملاقات، از جمله برگزاری ملاقات در محل‌های تحت نظارت مانند مراکز ملاقات یا اعمال محدودیت‌های متناسب را مطرح کند. همچنین سابقه خودداری پدر از تحویل کودک به مدت سه ماه و تحویل وی تنها پس از اجرای حکم جلب نیز از جمله سوابقی است که دادگاه در ارزیابی وضعیت و تصمیم‌گیری درباره نحوه ملاقات مورد توجه قرار می‌دهد، اما تصمیم نهایی صرفاً با احراز مصلحت طفل و بر اساس مجموع ادله و اوضاع و احوال پرونده توسط دادگاه اتخاذ خواهد شد.