با سلام و احترام،اینجانب مایل هستم استعلامی در خصوص اعتبار قانونی قراردادهای آنلاین منعقدشده از طریق سامانه دادلاین دریافت نمایم. مطابق توضیحات سامانه، قراردادها پس از احراز هویت دیجیتال طرفین و امضای الکترونیکی بهصورت امن و قانونی منعقد میشوند.با توجه به مواد ۱۰ قانون مدنی و مواد ۶، ۷ و ۱۰ قانون تجارت الکترونیکی مصوب ۱۳۸۲، خواهشمندم توضیح فرمایید که آیا چنین قراردادهایی از لحاظ شکلی و ماهوی معتبر بوده و امضای دیجیتال آنها معادل امضای دستی و قابل استناد در مراجع قانونی است؟پیشاپیش از راهنمایی و پاسخ کارشناسانه شما کمال تشکر را دارم.
برآیند پاسخها این است که صرف آنلاین یا الکترونیکی بودن، بهخودیخود از نفوذ و اعتبار قرارداد کم نمیکند و قراردادهایی که از طریق سامانههایی مانند دادلاین با احراز هویت دیجیتال طرفین و امضای الکترونیکی منعقد میشوند، از حیث شکلی و ماهوی معتبر و قابل استناد دانسته شدهاند. همچنین امضای الکترونیکیِ «مطمئن» در حکم امضای دستی تلقی میشود و دادهپیامها (اسناد و ادله) در صورت رعایت شرایط اطمینان، میتوانند معتبر و قابل استناد باشند.
در پاسخها بر اصل توافق و رضایت طرفین و اصل آزادی قراردادها (در چارچوب ماده ۱۰ قانون مدنی) تکیه شده و به مواد ۶، ۷ و ۱۰ قانون تجارت الکترونیکی نیز بهعنوان مبنای اعتبار امضای الکترونیکی و قابلیت استناد آن اشاره شده است. برخی پاسخها بهطور کلی بیان کردهاند که هرجا قانون وجود امضا را لازم بداند، امضای الکترونیکی مطمئن کافی است و اسنادِ تنظیمشده بهصورت دادهپیام، در صورت رعایت شرایط مقرر، معتبر خواهند بود.
در عین حال، شرط مهمی که ذکر شده این است که مفاد قرارداد نباید مخالف قوانین آمره یا نظم عمومی باشد. همچنین بر این نکته تأکید شده که قابلیت استناد این نوع قراردادها در مراجع قضایی (و در برخی پاسخها، داوری) پذیرفته میشود، بهویژه زمانی که احراز هویت دیجیتال و امضای الکترونیکی معتبر/مطمئن انجام شده باشد.
با توجه به اینکه اصل در قرارداد احراز رابطه و رضایت طرفین قرارداد می باشد و این موضوع بر مبنای قوانین و قواعد حقوقی ایران موضوعیت دارد قراردادهای آنلاین منعقدشده از طریق سامانههایی مانند دادلاین: از نظر ماهوی مطابق ماده ۱۰ قانون مدنی صحیح و نافذند؛ از نظر شکلی مطابق قانون تجارت الکترونیکی معتبرند؛ امضای دیجیتال مطمئن آنها معادل امضای دستی بوده و در مراجع قضایی و اداری قابل استناد و دفاع است.
سلام وقت بخیر ، کاربرگرامی با توجه به ماده ۱۰ قانون مدنی که اعتبار قرارداد مستلزم توافق اراده طرفین است و با رعایت مواد ۶، ۷ و ۱۰ قانون تجارت الکترونیکی مصوب ۱۳۸۲ که امضای الکترونیکی معتبر را معادل امضای دستی و قابل استناد در مراجع قضایی دانستهاند، قراردادهای منعقدشده در سامانههایی مانند دادلاین پس از احراز هویت دیجیتال طرفین و امضای الکترونیکی، از لحاظ شکلی و ماهوی کاملاً معتبر بوده و قابلیت اجرا و استناد قانونی را دارند.
سلام خدمتتون
با استناد به ماده ۱۰ قانون مدنی (اصل آزادی قراردادها) و مواد ۶، ۷ و ۱۰ قانون تجارت الکترونیکی مصوب ۱۳۸۲، قراردادهای منعقده از طریق سامانههای آنلاین مانند «دادلاین» که با احراز هویت دیجیتال و امضای الکترونیکی مطمئن صورت میپذیرند، از حیث شکلی و ماهوی معتبر بوده و امضای دیجیتال آنها دارای همان آثار و اعتبار امضای دستی است. این قراردادها در مراجع قضایی و داوری قابلیت استناد دارند، مشروط بر آنکه مفاد آنها مخالف قوانین آمره یا نظم عمومی نباشد.
انعقاد قرارداد (حضوری دستی یا الکترونیکی) تأثیری در نفوذ و اعتبار آن ندارد و امضای الکترونیکی هم معتبر و قابل استناد است
امضای الکترونیکی مطمئن، در حکم امضای دستی است و هرگاه قانون، وجود امضاء را لازم دانسته باشد، استفاده از امضای الکترونیکی مطمئن کافی است.
اسناد و ادله اثبات دعوی، اعم از سند رسمی یا عادی، چنانچه بهصورت دادهپیام باشند و با رعایت شرایط اطمینان موضوع فصل مربوط، تنظیم شده باشند، معتبر و قابل استناد خواهند بود.
امین اعوانی
وکیل پایه یک مرکز وکلای قوه قضائیه
چطور پرسش جدید ثبت کنم؟⌄
با ورود به حساب کاربری و انتخاب گزینه ثبت پرسش، موضوع حقوقی خود را بنویسید و حوزه مرتبط را انتخاب کنید تا درخواست شما برای بررسی ارسال شود.