ترمینولوژی حقوقی

شض امینی که در اجراء احکام یا اسناد مال توقیف شده بدست او بامانت سپرده میشود (ماده 36 -37- 39 تا 42 آئین نامه اجراء اسناد رسمی و ماده 645 - 647 اصول محاکمات قدیم)

(فقه) الف - قاضی را گویند. درهمین معنی مقررات جدید کشور هم این اصطلاح را بکار برده است (اصل 83 متمم قانون اساسی) ب - بمعنی دلیل حاکم (رک. حکومت) ج - کسیکه در دعوی محکوم له واقع شده در اینصورت طرف او را محکوم گویند پس حاکم و محکوم یعنی محکوم له و محکوم علیه …

(فقه) کسیکه منصبی از مناصب مربوط بمشاغل عمومی را بدون اینکه مشمول اذن شرعی باشد تصدی کند.

(فقه) پیشوای دین و نواب عام وخاص او که بحکومت منصوب شوند.

(حقوق اداری) اصطلاح قدیمی است و بجای شهردار استعمال می شد (قانون بلدیه 1325 قمری منسوخ)

هر محضری عبارت است از یک نفر مجتهد جامع‌الشرایط که حاکم محضر نامیده می‌شود و دو نفر معاون قریب‌الاجتهاد. (ماده 3 قانون محاضر شرعیه و حکام صلحیه مصوب 24/5/1290)

(حقوق اساسی) قدرت سیاسی دولت که در دست حکومت می باشد. (بین الملل عمومی - حقوق عمومی) استقلال مطلق وآن صفتی است که بموجب آن دولتی تحت سلطه دولت دیگر قرار نگرفته باشد.

(مدنی) مرادف استقلال اراده است. (رک. استقلال اراده)

حال آمادگی به خدمت و آن وضع مستخدمی است که طبق این قانون تصدی شغلی را به عهده نداشته و در انتظار ارجاع خدمت است.(بند ت ماده 124 قانون استخدام کشوری مصوب 31/3/1345