مهریه و حضانت فرزند

برآیند پاسخ‌ها این است که حضانت دختر تا پایان ۷سالگی اصولاً با مادر است و پدر حق ندارد خودسرانه و بدون حکم دادگاه کودک را از شما جدا کند. ترک منزل به‌تنهایی معمولاً موجب سقوط حق حضانت نمی‌شود و تهدید به بردن فرزند، بدون پشتوانه حکم قضایی، وجاهت قانونی ندارد. همچنین اصل حق مطالبه مهریه برای شما محفوظ دانسته شده و صرف طرح دعوای «عدم تمکین» به‌طور معمول موجب از بین رفتن مهریه نمی‌شود. در مورد حضانت، برخی پاسخ‌ها تأکید کرده‌اند اگر پدر برخلاف حق حضانت شما اقدام کند، می‌توانید از مسیر قضایی پیگیری کنید؛ از جمله طرح شکایت کیفری با عنوان‌هایی مانند ربودن طفل یا ممانعت از حق حضانت، و نیز درخواست دستور موقت فوری برای استرداد فرزند. هم‌زمان هشدار داده شده که حضانت می‌تواند در «شرایط خاص» و با تشخیص دادگاه تغییر کند؛ به‌ویژه اگر دادگاه عدم صلاحیت مادر یا به‌خطر افتادن مصلحت طفل را احراز کند (مانند مواردی از قبیل اعتیاد، فساد اخلاقی، سوءرفتار مؤثر یا وضعیت‌های مشابه). درباره مهریه، دیدگاه غالب این است که مهریه دین شوهر و حق زن است و ادعای عدم تمکین یا نشوز معمولاً فقط می‌تواند بر نفقه زن اثر بگذارد، نه بر اصل مهریه؛ حتی تأکید شده که ازدواج مجدد مرد نیز موجب سقوط مهریه شما نمی‌شود. در عین حال، یک نظر مطرح کرده که اگر عدم تمکین در دادگاه اثبات شود «ممکن است» بر روند یا حق شما نسبت به مهریه اثر بگذارد و نتیجه را وابسته به رسیدگی و ادله دانسته است. همچنین گفته شده عدم پرداخت یا کاهش مهریه معمولاً تنها در موارد خاص و مبتنی بر توافق/اقدام حقوقی مانند بذل مهریه، ابراء، صلح یا اثبات صوری بودن مهریه مطرح می‌شود، نه صرف ادعا. در کنار این‌ها، چند پاسخ اشاره کرده‌اند زن می‌تواند تا دریافت مهریه از انجام وظایف زناشویی امتناع کند (با ذکر شرایط) و نیز اگر ترک منزل به دلیل خوف ضرر جانی یا شرافتی باشد، می‌تواند در برابر دعوای تمکین برای حفظ نفقه دفاع مؤثرتری ایجاد کند. همچنین گفته شده عدم تمکین ممکن است باعث قطع نفقه زوجه و در مواردی زمینه اخذ مجوز دادگاه برای ازدواج مجدد مرد شود، اما نفقه فرزند در هر حال بر عهده پدر عنوان شده است. پیشنهاد عملی برخی پاسخ‌ها نیز پیگیری موضوع با وکیل و ارائه مدارک و جزئیات برای دفاع از حقوق خود و فرزندتان است.