ترمینولوژی حقوقی

( آئین دادرسی مدنی )قانونی است که مقنن بآن جنبه اثباتی داده است مانند مدلول ماده 35 قانون مدنی وهمه امارات قانونی و مواد راجع به اقرار و شهادت و سند و کارشناسی و قسم و غیره. در مقابل این اصطلاح (( قانون ثبوتی )) بکار می رود.

بهنگام تعارض منافع دو فرد یا چند فرد، مقنن حقوق خصوصی برای حل عادلانه موضوع، نظر بقواعد عدل و انصاف، حق تقدم را به یک نفر میدهد مانند حق تقدم برخی از بستانکاران میت( ماده 226 قانون امور حسبی) اینگونه قوانین نه امری هستند و نه تفسیری اینها را قوانین اختیاری …

مقررات غیر الزامی را گویند که افراد در اقدام بآنها اختیار دارند ما نند مقررات بیع و رهن و نکاح زیرا افراد مکلف به بیع یا رهن یا نکاح نیستند.

(بین الملل خصوصی) قانون کشوری که حاکم بر قسمت ماهوی ارث است که ممکن است قانون کشور متبوع متوفی نباشد. (رک. حقوق ارثیه) ( مدنی )مقررات مربوط به ارث را گویند.

( حقوق عمومی) قانونی که تشکیلات و روابط قدرتهای عمومی واصول مهم حقوق عمومی یک کشور را متضمن است.

قانونی که اصول و مقررات نظام حکومتی، چگونگی حکومت و حدود و اختیارات آن، اساس قوای اداره کننده کشور و حقوق و وظایف افراد را معین می‌سازد.

نوعی از قانون اساسی است که تغییر آن تابع شرائط خاصی نیست و بهمان ترتیبی که یک قانون عادی بتصویب می رسد تغییر آن هم بتصویب مراجع صالح می رسد این شیوه در انگلستان و ایتالیا وجود دارد.

قانون اساسی که تدوین نشده باشد.

نوعی از قانون اساسی است که تصویب تغییرات آن تابع تشریفات عادی قانونگذاری نیست بلکه تشریفات بیشتر و پیچیده تر دارد.